<a href="https://sme-asia.com/dhr-decor" style="align:center; display:block;">
<p><img src="http://sme-asia.com/wp-content/uploads/2017/04/advertisement-wide.png" alt="Advertisement"></p>
</a>

International News

កម្ពុជាបង្វែរទិសដៅនាំចូលប្រេងពីសិង្ហបុរី និងម៉ាឡេស៊ី ខណៈវៀតណាម និងចិនរឹតបន្តឹងការផ្គត់ផ្គង់


ភ្នំពេញ៖ កម្ពុជាកំពុងបង្កើនការនាំចូលប្រេងឥន្ធនៈពីប្រទេសសិង្ហបុរី និងម៉ាឡេស៊ី ដើម្បីបង្គ្រប់តម្រូវការក្នុងស្រុក បន្ទាប់ពីមានការកាត់បន្ថយការនាំចេញពីដៃគូធំៗគឺ វៀតណាម និងចិន ស្របពេលដែលវិបត្តិភូមិសាស្ត្រនយោបាយនៅមជ្ឈិមបូព៌ាកំពុងញាំញីទីផ្សារថាមពលសកល។
យោងតាមប្រសាសន៍របស់លោកជំទាវ កែវ រតនៈ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងរ៉ែ និងថាមពល កាលពីថ្ងៃទី១៨ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦ បានឱ្យដឹងថា ការសម្រេចចិត្តស្វែងរកប្រភពផ្គត់ផ្គង់ថ្មីនេះ ធ្វើឡើងដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងការរឹតបន្តឹងការនាំចេញរបស់ប្រទេសវៀតណាម និងចិន ដែលបានផ្អាកការលក់ប្រេងចេញទៅក្រៅប្រទេសយ៉ាងហោចណាស់ដល់ដំណាច់ខែមីនានេះ ដើម្បីរក្សាសុវត្ថិភាពថាមពលក្នុងស្រុករបស់ពួកគេ។
ចំណុចសំខាន់ៗនៃស្ថានភាពប្រេងឥន្ធនៈ៖

  • ការផ្លាស់ប្តូរប្រភពនាំចូល៖ កម្ពុជាបានបង្កើនការនាំចូលប្រេងសាំង និងម៉ាស៊ូតពីសិង្ហបុរី និងម៉ាឡេស៊ី ចំនួន ២៥% ក្នុងរយៈពេល ១៨ ថ្ងៃដំបូងនៃខែមីនា បើធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នាកាលពីឆ្នាំមុន។
  • ផលប៉ះពាល់ពីជម្លោះសកល៖ សង្គ្រាមរវាងអាមេរិក-អ៊ីស្រាអែល និងអ៊ីរ៉ង់ បានបណ្តាលឱ្យមានការរំខានដល់ផ្លូវនាវាចរណ៍តាមច្រកសមុទ្រ Hormuz ដែលធ្វើឱ្យតម្លៃប្រេងសកលហក់ឡើងខ្ពស់។
  • ស្ថានភាពស្ថានីយប្រេងក្នុងស្រុក៖ កាលពីសប្តាហ៍មុន ស្ថានីយប្រេងប្រមាណ ១ ភាគ ៣ ក្នុងចំណោម ៦,៣០០ កន្លែងទូទាំងប្រទេសបានបិទទ្វារបណ្តោះអាសន្ន ដោយសារភាពមិនច្បាស់លាស់នៃតម្លៃ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្នស្ថានភាពបានធូរស្រាលវិញ ដោយមានត្រឹមតែ ៥.៧៧% ប៉ុណ្ណោះដែលនៅបិទ។
  • ស្តុកបម្រុង៖ បច្ចុប្បន្នកម្ពុជាមានប្រេងបម្រុងដែលអាចប្រើប្រាស់បានប្រហែល ២១ ថ្ងៃ (តិចជាងមួយខែ) សម្រាប់តម្រូវការធម្មតា។
    ការឆ្លើយតបរបស់រដ្ឋាភិបាល
    លោកជំទាវរដ្ឋមន្ត្រីបានបញ្ជាក់ថា ទោះបីជាកម្ពុជាមិនទាន់មានរោងចក្រចម្រាញ់ប្រេងក្នុងស្រុកក៏ដោយ ប៉ុន្តែតាមរយៈកិច្ចសហការជាមួយក្រុមហ៊ុនធំៗដូចជា TotalEnergies និង Chevron កម្ពុជានៅតែអាចគ្រប់គ្រងការហូរចូលនៃប្រេងបានជាធម្មតា។ លើសពីនេះ រដ្ឋាភិបាលកំពុងជំរុញផែនការសាងសង់រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេងផ្ទាល់ខ្លួនឱ្យបាននៅឆ្នាំ ២០២៩ ដើម្បីកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការនាំចូល។
    ជាមួយគ្នានេះ ក្រសួងពាណិជ្ជកម្មក៏បានចេញសេចក្តីណែនាំយ៉ាងតឹងរ៉ឹងដល់ម្ចាស់ស្ថានីយប្រេងទាំងអស់ ហាមឃាត់ការស្តុកទុកប្រេងដើម្បីដំឡើងថ្លៃ (ការធ្វើអាជីវកម្មលើសេចក្តីត្រូវការរបស់ពលរដ្ឋ) ដែលអាចនាំឱ្យមានការផាកពិន័យ ឬវិធានការច្បាប់។

ចិនប្រើខែលការទូតការពារអ៊ីរ៉ង់ តែបដិសេធដាច់ខាតការលូកដៃផ្នែកយោធា

ចិនរក្សាជំហរគាំទ្រអ៊ីរ៉ង់ត្រឹមផ្នែកឌីប្លូម៉ាទិក ប៉ុន្តែបដិសេធដាច់ខាតក្នុងការលូកដៃផ្នែកយោធា

[ភ្នំពេញ/អន្តរជាតិ] — ក្នុងបរិបទនៃភាពតានតឹងដែលកំពុងកើនឡើងនៅតំបន់មជ្ឈិមបូព៌ា ក្រុមអ្នកវិភាគអន្តរជាតិបានសង្កេតឃើញថា ប្រទេសចិនកំពុងអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រ «តុល្យភាពដ៏ប្រុងប្រយ័ត្ន» មួយក្នុងទំនាក់ទំនងជាមួយប្រទេសអ៊ីរ៉ង់។ ខណៈពេលដែលទីក្រុងប៉េកាំងបន្តផ្តល់ការគាំទ្រយ៉ាងរឹងមាំផ្នែកឌីប្លូម៉ាទិក មហាអំណាចអាស៊ីមួយនេះបានបង្ហាញជំហរយ៉ាងច្បាស់ក្នុងការជៀសវាងរាល់ការចូលរួមផ្នែកយោធា ដើម្បីការពារផលប្រយោជន៍យុទ្ធសាស្ត្រ និងកាត់បន្ថយហានិភ័យភូមិសាស្ត្រនយោបាយ។

ការគាំទ្រផ្នែកឌីប្លូម៉ាទិក៖ ការរក្សាដៃគូយុទ្ធសាស្ត្រ

យោងតាមការលើកឡើងរបស់អ្នកជំនាញ ចិនចាត់ទុកអ៊ីរ៉ង់ជាដៃគូដ៏សំខាន់បំផុតមួយនៅក្នុងតំបន់មជ្ឈិមបូព៌ា ជាពិសេសក្នុងក្របខណ្ឌនៃកិច្ចព្រមព្រៀងសហប្រតិបត្តិការរយៈពេល ២៥ ឆ្នាំ។ ការគាំទ្រផ្នែកឌីប្លូម៉ាទិករបស់ចិន រួមមាន៖

• ការការពារលើឆាកអន្តរជាតិ៖ ចិនតែងតែប្រើប្រាស់សំឡេងរបស់ខ្លួនក្នុងក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ ដើម្បីប្រឆាំងនឹងការដាក់ទណ្ឌកម្មឯកតោភាគីប្រឆាំងនឹងអ៊ីរ៉ង់។

• ស្ថិរភាពសេដ្ឋកិច្ច៖ ការបន្តទិញប្រេង និងការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ គឺជាយន្តការឌីប្លូម៉ាទិកសេដ្ឋកិច្ច ដែលជួយឱ្យអ៊ីរ៉ង់អាចឈរជើងបាន បើទោះជាស្ថិតក្រោមសម្ពាធពីបស្ចិមលោកក៏ដោយ។

ការចៀសវាងការប៉ះទង្គិចយោធា៖ យុទ្ធសាស្ត្រ «បត់បែន»

ទោះបីជាមានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកវិភាគបានកត់សម្គាល់ថា ចិនបានកំណត់ព្រំដែនយ៉ាងច្បាស់លាស់ ចំពោះការចូលរួមក្នុងសកម្មភាពប្រដាប់អាវុធ៖

1. ការកាត់បន្ថយហានិភ័យ៖ ទីក្រុងប៉េកាំងយល់ច្បាស់ថា ការលូកដៃផ្នែកយោធាណាមួយក្នុងជម្លោះរបស់អ៊ីរ៉ង់ នឹងធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ទំនាក់ទំនងរបស់ខ្លួនជាមួយបណ្តាប្រទេសដទៃទៀត ដូចជា អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត និងអ៊ីស្រាអែល ក៏ដូចជាបង្កើនការប្រឈមមុខដាក់គ្នាជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក។

2. សេរីភាពនៃយុទ្ធសាស្ត្រ៖ ដោយមិនជាប់ជំពាក់ក្នុងសម្ព័ន្ធភាពយោធា ចិនរក្សាបាននូវភាពបត់បែនក្នុងការសម្របសម្រួលជម្លោះ និងអាចការពារផលប្រយោជន៍ពាណិជ្ជកម្មរបស់ខ្លួនបានយ៉ាងទូលំទូលាយ។

ទស្សនៈអ្នកជំនាញ

អ្នកជំនាញផ្នែកភូមិសាស្ត្រនយោបាយបានសន្និដ្ឋានថា គោលនយោបាយរបស់ចិននៅពេលនេះ គឺផ្តល់ «ខែលការពារផ្នែកនយោបាយ» ឱ្យអ៊ីរ៉ង់ ប៉ុន្តែមិនផ្តល់ «ដាវសម្រាប់ចម្បាំង» ឡើយ។ ការធ្វើបែបនេះអនុញ្ញាតឱ្យចិនអាចបង្ហាញខ្លួនជា «មហាអំណាចប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ» ដែលនិយមការចរចា ជាជាងការប្រើប្រាស់កម្លាំងបាយ។

អ្នកសារព័ត៌មាន The New York Times ចុះផ្ទាល់ដល់ប្រាសាទព្រះវិហារ ដើម្បីផ្ដិតយករូបភាពនៃការខូចខាតក្រោយការវាយប្រហារ

[ខេត្តព្រះវិហារ] — ក្រុមអ្នកសារព័ត៌មានអន្តរជាតិមកពីស្ថាប័នព័ត៌មានដ៏ល្បីល្បាញ The New York Times បានធ្វើដំណើរចុះទៅដល់បរិវេណប្រាសាទព្រះវិហារ ដែលជាបេតិកភណ្ឌពិភពលោក ដើម្បីប្រមូលព័ត៌មាន និងផ្ដិតយករូបភាពជាក់ស្ដែងអំពីស្ថានភាពបាក់បែកនៃតួប្រាសាទ បន្ទាប់ពីមានការវាយប្រហារដោយអាវុធធុនធ្ងន់ពីសំណាក់យោធាថៃកាលពីខែធ្នូកន្លងទៅ។

តាមសេចក្ដីរាយការណ៍ពីតំបន់ជួរមុខ បានឱ្យដឹងថា ការចុះមកដល់របស់អ្នកសារព័ត៌មានបរទេសនាពេលនេះ គឺក្នុងគោលបំណងបង្ហាញពិភពលោកឱ្យបានឃើញកាន់តែច្បាស់អំពីផលប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរទៅលើសម្បត្តិវប្បធម៌មនុស្សជាតិ ដែលត្រូវបានការពារដោយច្បាប់អន្តរជាតិ។ រូបភាពដែលត្រូវបានផ្ដិតយក រួមមានស្នាមបែកបាក់នៅលើជញ្ជាំងប្រាសាទ ក្បូរក្បាច់ចម្លាក់ដែលរងការខូចខាត និងដាននៃការផ្ទុះគ្រាប់កាំភ្លើងធំដែលបានធ្លាក់ចំតួប្រាសាទបុរាណមួយនេះ។

មន្ត្រីអាជ្ញាធរជាតិព្រះវិហារបានបញ្ជាក់ថា ការខូចខាតដែលកើតឡើងកាលពីខែធ្នូ គឺជាការបាត់បង់ដ៏ធំធេងសម្រាប់បេតិកភណ្ឌខ្មែរ។ វត្តមានរបស់អ្នកកាសែត The New York Times ត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាសាក្សីដ៏សំខាន់ក្នុងការផ្សព្វផ្សាយការពិតទៅកាន់សហគមន៍អន្តរជាតិ អំពីទង្វើរំលោភបំពាន និងការបំផ្លិចបំផ្លាញមកលើតំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រដែលគ្មានទោសពៃរ៍។

យោធាកម្ពុជាដែលឈរជើងនៅតំបន់នោះ បានសម្របសម្រួល និងធានាសុវត្ថិភាពជូនក្រុមអ្នកសារព័ត៌មាន ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចបំពេញភារកិច្ចបានយ៉ាងពេញលេញក្នុងការចងក្រងជាឯកសាររូបភាព និងវីដេអូ។ របាយការណ៍លម្អិតរបស់អ្នកសារព័ត៌មានអាមេរិកាំងនេះ រំពឹងថានឹងត្រូវចុះផ្សាយក្នុងពេលឆាប់ៗខាងមុខ ដែលនឹងធ្វើឱ្យមានការចាប់អារម្មណ៍កាន់តែខ្លាំងពីសំណាក់អង្គការ UNESCO និងបណ្ដាប្រទេសនានាជុំវិញពិភពលោក។

គួរបញ្ជាក់ផងដែរថា ប្រាសាទព្រះវិហារត្រូវបានចុះក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោកក្នុងឆ្នាំ ២០០៨ ហើយការវាយប្រហារណាមួយមកលើតំបន់នេះ ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការរំលោភលើអនុសញ្ញាក្រុងឡាអេឆ្នាំ ១៩៥៤ ស្តីពីការការពារទ្រព្យសម្បត្តិវប្បធម៌ក្នុងករណីមានជម្លោះប្រដាប់អាវុធ៕

កម្ពុជាពន្លឿនការសាងសង់រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេង និងឃ្លាំងស្តុក ដើម្បីធានាសន្តិសុខថាមពលត្រឹមឆ្នាំ២០២៩ ក្នុងបរិបទវិបត្តិសមុទ្រ Hormuz

ភ្នំពេញ – ខណៈដែលស្ថានភាពភូមិសាស្ត្រនយោបាយនៅមជ្ឈិមបូព៌ាកាន់តែឡើងកម្ដៅ ជាពិសេសការរឹតបន្តឹងការធ្វើដំណើរតាមច្រកសមុទ្រ Hormuz ដោយសារជម្លោះរវាងសហរដ្ឋអាមេរិក-អ៊ីស្រាអែល និងអ៊ីរ៉ង់ រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបាននិងកំពុងដាក់ចេញនូវយុទ្ធសាស្ត្រពន្លឿនការអភិវឌ្ឍវិស័យប្រេងកាតក្នុងស្រុកឱ្យបានរួចរាល់នៅត្រឹមឆ្នាំ២០២៩។

ការឆ្លើយតបទៅនឹងវិបត្តិថាមពលសកល

ការបិទខ្ទប់ ឬរឹតបន្តឹងនៅច្រកសមុទ្រ Hormuz ដែលជាសរសៃឈាមដង្ហើមប្រេងដ៏សំខាន់របស់ពិភពលោក បានធ្វើឱ្យតម្លៃប្រេងមានភាពមិនប្រាកដប្រជា។ សម្រាប់កម្ពុជា ដែលជាប្រទេសពឹងផ្អែកស្ទើរតែទាំងស្រុងលើការនាំចូលប្រេងសម្រេចពីក្រៅប្រទេស ការមាន រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេង និង កន្លែងស្តុកប្រេងឆៅ ផ្ទាល់ខ្លួន គឺជាអាទិភាពខ្ពស់បំផុតដើម្បី៖

• កាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការនាំចូល៖ កាត់បន្ថយសម្ពាធពីការឡើងថ្លៃដឹកជញ្ជូន និងតម្លៃប្រេងឆៅលើទីផ្សារអន្តរជាតិ។

• ធានាសន្តិសុខថាមពល៖ បង្កើតទុនបម្រុងប្រេងយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងគ្រាមានអាសន្ន ឬវិបត្តិសង្គ្រាម។

• ស្ថិរភាពតម្លៃសម្រាប់ SME៖ ជួយឱ្យអាជីវកម្មខ្នាតតូច និងមធ្យមនៅក្នុងស្រុក អាចព្យាករណ៍ថ្លៃដើមផលិតកម្មបានច្បាស់លាស់ជាងមុន។

ផែនការយុទ្ធសាស្ត្រឆ្នាំ២០២៩

តាមប្រភពពីមន្ត្រីជំនាញ និងអ្នកវិភាគសេដ្ឋកិច្ច ការដៅដៅឆ្នាំ២០២៩ គឺជាពេលវេលាដ៏សំខាន់មួយសម្រាប់កម្ពុជាក្នុងការសម្រេចឱ្យបាននូវ៖

1. ការស្តារឡើងវិញនូវរោងចក្រចម្រាញ់ប្រេង៖ ការជំរុញការវិនិយោគលើរោងចក្រចម្រាញ់ប្រេងដែលមានស្រាប់ និងការបង្កើតថ្មីដែលខកខានកន្លងមក។

2. ការពង្រីកសមត្ថភាពស្តុក៖ ការកសាងដេប៉ូស្តុកប្រេងខ្នាតធំនៅតាមតំបន់ឆ្នេរ ដើម្បីអាចទិញប្រេងឆៅមកទុកក្នុងបរិមាណច្រើននៅពេលតម្លៃចុះថោក។

3. ការរុករកប្រេងក្នុងប្លុកបាតសមុទ្រ៖ ការបន្តកិច្ចពិភាក្សា និងកិច្ចសហការជាមួយក្រុមហ៊ុនអន្តរជាតិ ដើម្បីទាញយកធនធានប្រេងដែលមានក្នុងដែនសមុទ្រកម្ពុជា។

មតិអ្នកជំនាញ៖ “ក្នុងស្ថានភាពដែលច្រកសមុទ្រ Hormuz ត្រូវបានរឹតបន្តឹង កម្ពុជាមិនអាចអង្គុយរង់ចាំសំណាងបានទេ។ ការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធប្រេងកាតនៅពេលនេះ គឺជាខែលការពារសេដ្ឋកិច្ចជាតិពីការរង្គោះរង្គើនៃសង្គ្រាមនៅមជ្ឈិមបូព៌ា។”

សម្រាប់សហគ្រាសខ្នាតតូច និងមធ្យម (SME) ភាពជោគជ័យនៃគម្រោងឆ្នាំ២០២៩ នឹងក្លាយជាដំណឹងល្អបំផុត។ នៅពេលកម្ពុជាអាចចម្រាញ់ប្រេងបានដោយខ្លួនឯង ថ្លៃអគ្គិសនី និងថ្លៃដឹកជញ្ជូននឹងមានស្ថិរភាព ដែលជាកត្តាជំរុញឱ្យផលិតផលខ្មែរមានសមត្ថភាពប្រកួតប្រជែងខ្ពស់នៅលើទីផ្សារតំបន់។

SME ASIA នឹងបន្តតាមដានព័ត៌មាននេះយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ដើម្បីផ្តល់បច្ចុប្បន្នភាពដល់ម្ចាស់អាជីវកម្មទាំងអស់។

កម្ពុជាចោទប្រកាន់ថៃពីបទរំលោភសិទ្ធិមនុស្ស នៅឯក្រុមប្រឹក្សាអង្គការសហប្រជាជាតិ ក្នុងទីក្រុងហ្សឺណែវ

ទីក្រុងហ្សឺណែវ ប្រទេសស្វីស – លោក គេអូ រ៉េមី ប្រធានគណៈកម្មាធិការសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា (CHRC) បានដឹកនាំគណៈប្រតិភូជាន់ខ្ពស់ចូលរួមក្នុងសម័យប្រជុំលើកទី៦១ នៃក្រុមប្រឹក្សាសិទ្ធិមនុស្សអង្គការសហប្រជាជាតិ ចាប់ពីថ្ងៃទី២ ដល់ថ្ងៃទី៤ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦ ដើម្បីលើកឡើងពីក្តីបារម្ភដែលកំពុងកើនឡើងពាក់ព័ន្ធនឹងភាពតានតឹងទ្វេភាគី និងការរំលោភបំពាននានា។

យោងតាមសេចក្តីថ្លែងការណ៍ផ្លូវការដែលចេញផ្សាយដោយគណៈកម្មាធិការសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជានៅថ្ងៃទី៩ ខែមីនា បេសកកម្មនេះរួមមានសកម្មភាពការទូតយ៉ាងមមាញឹក។ លោក គេអូ រ៉េមី បានចូលរួមក្នុងជំនួបទ្វេភាគីចំនួន ២៩ លើក ជាមួយភាគីពាក់ព័ន្ធអន្តរជាតិសំខាន់ៗ រួមមានថ្នាក់ដឹកនាំអង្គការសហប្រជាជាតិ តំណាងអង្គការអន្តរជាតិ ប្រទេសសមាជិកនៃក្រុមប្រឹក្សាសិទ្ធិមនុស្ស និងអ្នករាយការណ៍ពិសេសរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ។

ការចោទប្រកាន់ពីការប្រព្រឹត្តខុសធ្ងន់ធ្ងរ

ក្នុងអំឡុងពេលនៃកិច្ចពិភាក្សាទាំងនេះ គណៈប្រតិភូកម្ពុជាបានលើកឡើងនូវការចោទប្រកាន់ធ្ងន់ៗប្រឆាំងនឹងអាជ្ញាធរថៃ ដោយចាត់ទុកសកម្មភាពទាំងនោះថាជា “ការរំលោភបំពានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរលើច្បាប់អន្តរជាតិ”។ បណ្តឹងតវ៉ាជាក់លាក់ដែលត្រូវបានបង្ហាញទៅកាន់សហគមន៍អន្តរជាតិ រួមមាន៖

• ការឈ្លានពានតាមព្រំដែន៖ ការបិទច្រកព្រំដែនដោយឯកតោភាគី និងការបន្តកាន់កាប់ទឹកដីកម្ពុជាដោយខុសច្បាប់។

• អំពើហិង្សាលើស្ត្រី៖ របាយការណ៍អំពីករណីអំពើហិង្សាផ្លូវភេទដែលប្រព្រឹត្តដោយបុគ្គលិកយោធាថៃ មកលើស្ត្រីខ្មែរ។

• ការបង្កើនសកម្មភាពយោធា៖ ការវាយប្រហារដោយមិនរើសមុខដោយប្រើអាវុធធុនធ្ងន់ និងការដាក់ពង្រាយរបងលួសបន្លា រួមទាំងទូកុងតឺន័រដើម្បីរារាំងការធ្វើដំណើរ។

• បញ្ហាអធិបតេយ្យភាព៖ ការប៉ុនប៉ងប្តូរឈ្មោះតំបន់ភូមិសាស្ត្រនៅក្នុងតំបន់ជម្លោះ ដើម្បីពង្រឹងការគ្រប់គ្រងលើដីដែលកំពុងកាន់កាប់។

ការឆ្លើយតបជាអន្តរជាតិ និងជំហានបន្ទាប់

គណៈកម្មាធិការសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជាបានបញ្ជាក់ថា តំណាងអន្តរជាតិដែលទទួលបានការរាយការណ៍ក្នុងសម័យប្រជុំទាំងនេះ បានសន្យាថានឹងរាយការណ៍ពីក្តីបារម្ភរបស់កម្ពុជាដោយផ្ទាល់ទៅកាន់រដ្ឋាភិបាលរៀងៗខ្លួន។ លើសពីនេះ ភាគីជាច្រើនបានផ្តល់ដំបូន្មានជាយុទ្ធសាស្ត្រ និងចែករំលែក “បទពិសោធន៍ល្អៗ” ក្នុងគោលបំណងដោះស្រាយជម្លោះកម្ពុជា-ថៃ តាមរយៈច្រកផ្លូវការទូតដោយសន្តិវិធី។

បេសកកម្មនេះសបញ្ជាក់ឱ្យឃើញពីការផ្លាស់ប្តូរជំហររបស់កម្ពុជា ឆ្ពោះទៅរកការប្រើប្រាស់វេទិកាសិទ្ធិមនុស្សសកល ដើម្បីស្វែងរកការសម្របសម្រួល និងសម្ពាធអន្តរជាតិ ចំពោះជម្លោះដែនដី និងបញ្ហាមនុស្សធម៌ដែលបានអូសបន្លាយពេលយ៉ាងយូរជាមួយប្រទេសជិតខាង។

អាស៊ាន ២០២៦៖ ក្បាលម៉ាស៊ីនសេដ្ឋកិច្ចថ្មីរបស់ពិភពលោក និងយុគសម័យមាសនៃឌីជីថល

អាស៊ានបានក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់របស់ពិភពលោកក្នុងឆ្នាំ ២០២៦ ដោយកំពុងស្ថិតនៅលើផ្លូវឆ្ពោះទៅរកការក្លាយជា សេដ្ឋកិច្ចធំជាងគេលំដាប់ទី ៤ របស់ពិភពលោកនៅឆ្នាំ ២០៣០។ តំបន់នេះត្រូវបានសម្គាល់ដោយការរីកចម្រើនយ៉ាងរហ័សនៃសេដ្ឋកិច្ចឌីជីថល ភាពធន់នឹងការរំខាននៃពាណិជ្ជកម្មសកល និងការផ្តោតយុទ្ធសាស្ត្រលើឧស្សាហកម្មបច្ចេកវិទ្យាកម្រិតខ្ពស់។

១. ក្បាលម៉ាស៊ីនកំណើន និងការដឹកនាំក្នុងតំបន់

• ប្រទេសឈានមុខ៖ វៀតណាម ឥណ្ឌូនេស៊ី ហ្វីលីពីន និងម៉ាឡេស៊ី កំពុងដឹកនាំការរីកចម្រើនរបស់ប្លុកនេះ។

• ឧត្តមភាពរបស់វៀតណាម៖ បច្ចុប្បន្នជាសេដ្ឋកិច្ចដែលរីកលូតលាស់លឿនបំផុតក្នុងតំបន់ ដោយសម្រេចបាននូវ កំណើន GDP ៧-៨% ក្នុងឆ្នាំ ២០២៥។ ជោគជ័យនេះរុញច្រានដោយការចំណាយប្រតិបត្តិការទាប ស្ថិរភាពនយោបាយ និងកម្លាំងពលកម្មវ័យក្មេងចំនួន ១០៦ លាននាក់។

• ការទាក់ទាញវិនិយោគ (FDI)៖ តំបន់នេះនៅតែបន្តទាក់ទាញការវិនិយោគយ៉ាងច្រើន ដោយគ្រាន់តែវៀតណាមតែម្នាក់ឯងទទួលបាន FDI ចំនួន ៣៨ ពាន់លានដុល្លារ (ក្នុងឆ្នាំ ២០២៤) ដែលផ្តោតលើបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) និងការផលិតបច្ចេកវិទ្យាកម្រិតខ្ពស់។

២. បដិវត្តន៍ឌីជីថល

• កំណើនទីផ្សារ៖ ទីផ្សារឌីជីថលបានឈានដល់ជាង ៣០០ ពាន់លានដុល្លារក្នុងឆ្នាំ ២០២៥ (កើនឡើង ១៥% ធៀបនឹងឆ្នាំមុន) ដោយសារការប្រើប្រាស់ AI, សេវាកម្មហិរញ្ញវត្ថុឌីជីថល និងការលក់ទំនិញតាមវីដេអូ (Video Commerce)។

• ជោគជ័យក្នុងវិស័យធនាគារ៖ ធនាគារឌីជីថល Superbank របស់ឥណ្ឌូនេស៊ី (គាំទ្រដោយ Grab និង Singtel) គឺជាគំរូនៃការពង្រីកខ្លួនយ៉ាងរហ័ស ដោយទទួលបានអ្នកប្រើប្រាស់ ៥ លាននាក់ និងរកប្រាក់ចំណេញបានក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែ ៩ ខែប៉ុណ្ណោះ។

• ក្របខ័ណ្ឌ DEFA៖ ប្រទេសថៃកំពុងជំរុញ កិច្ចព្រមព្រៀងក្របខ័ណ្ឌសេដ្ឋកិច្ចឌីជីថលអាស៊ាន (DEFA) ដែលជាកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មឌីជីថលក្នុងតំបន់ដំបូងគេបង្អស់លើលោក ដើម្បីសម្របសម្រួលការគ្រប់គ្រងទិន្នន័យឆ្លងដែន និងកាត់បន្ថយគម្លាតចំណូល។

៣. ភាពធន់នៃពាណិជ្ជកម្ម និងភូមិសាស្ត្រនយោបាយ

• មជ្ឈមណ្ឌលយុទ្ធសាស្ត្រ៖ ស្ថិតនៅចន្លោះមហាសមុទ្រឥណ្ឌា និងប៉ាស៊ីហ្វិក អាស៊ាននៅតែជាស្ពានដ៏សំខាន់តភ្ជាប់ទៅកាន់ទីផ្សារអាមេរិក និងមជ្ឈិមបូព៌ា។

• ការទប់ទល់នឹងសម្ពាធសកល៖ ទោះបីជាមានការដំឡើងពន្ធពីសហរដ្ឋអាមេរិក និងការហូរចូលទំនិញថោកៗពីចិនក៏ដោយ ក៏អ្នកនាំចេញអាស៊ាននៅតែរក្សាកំណើនបានតាមរយៈគោលនយោបាយទីផ្សារសេរី និងការបត់បែនបានរហ័ស។

• តុល្យភាពអំណាច៖ ខណៈប្រទេសមួយចំនួនស្វែងរកកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មជាមួយអាមេរិក ប្រទេសចិននៅតែបន្តអំពាវនាវឱ្យមានកិច្ចសហប្រតិបត្តិការទ្វេភាគីស៊ីជម្រៅ ដោយសង្កត់ធ្ងន់លើក្របខ័ណ្ឌ “ផ្អែកលើច្បាប់” ដើម្បីប្រឆាំងនឹងនិន្នាការគាំពារនិយមក្នុងពិភពលោក។

៤. ហានិភ័យអាកាសធាតុ និងនិរន្តរភាព

• ភាពងាយរងគ្រោះ៖ ការកើនឡើងនៃគ្រោះទឹកជំនន់ និងព្យុះទីហ្វុង បង្កជាការគំរាមកំហែងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ស្ថិរភាពសេដ្ឋកិច្ច។

• អនុសាសន៍គោលនយោបាយ៖ OECD សង្កត់ធ្ងន់លើតម្រូវការសម្រាប់ ហិរញ្ញប្បទានហានិភ័យអាកាសធាតុ និងយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងឱ្យបានទូលំទូលាយ ដើម្បីការពារសហគមន៍ និងធានាបាននូវការស្តារសេដ្ឋកិច្ចឡើងវិញឱ្យបានឆាប់រហ័សក្រោយគ្រោះមហន្តរាយ។

នគរបាលន័រវែសសង្ស័យថា ការបំផ្ទុះនៅស្ថានទូតអាមេរិកក្នុងទីក្រុងអូស្លូ អាចជាអំពើភេរវកម្ម

នគរបាលប្រទេសន័រវែសបានឱ្យដឹងថា ហេតុការណ៍ផ្ទុះដែលបានកើតឡើងពេញមួយយប់នៅស្ថានទូតសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងទីក្រុងអូស្លូ (Oslo) អាចជាអំពើភេរវកម្ម។

ស្ថានទូតអាមេរិកប្រចាំរដ្ឋធានីរបស់ប្រទេសន័រវែសមួយនេះ បានរងការខូចខាតបន្តិចបន្តួចបន្ទាប់ពីមានការផ្ទុះឡើងនៅព្រឹកព្រលឹមថ្ងៃអាទិត្យ ប៉ុន្តែមិនមានអ្នករងរបួសនោះទេ។

លោក Frode Larsen ប្រធានអង្គភាពស៊ើបអង្កេតរួម នៃនគរបាល បានប្រាប់បណ្តាញផ្សព្វផ្សាយសាធារណៈ NRK ថា៖ «សម្មតិកម្មមួយក្នុងចំណោមសម្មតិកម្មផ្សេងៗ គឺវាអាចជាអំពើភេរវកម្ម ប៉ុន្តែយើងមិនទាន់សន្និដ្ឋានច្បាស់លាស់តែលើចំណុចនេះមួយនោះទេ»។

អាជ្ញាធរន័រវែសបញ្ជាក់ថា ពួកគេកំពុងទាក់ទងជាមួយអ្នកការទូតអាមេរិក ហើយការស៊ើបអង្កេតលើហេតុការណ៍នេះកំពុងដំណើរការ។ អ្នកនាំពាក្យក្រសួងការបរទេសអាមេរិកបាននិយាយថា ពួកគេ «បានដឹងពីហេតុការណ៍នៅស្ថានទូតក្នុងទីក្រុងអូស្លូ» ហើយកំពុងធ្វើការអង្កេតដូចគ្នា។

សេចក្តីលម្អិតនៃហេតុការណ៍៖

• ពេលវេលា៖ ហេតុការណ៍នេះបានកើតឡើងនៅម៉ោងប្រហែល ០១:០០ ម៉ោងក្នុងស្រុក ថ្ងៃអាទិត្យ (ម៉ោង ០០:០០ GMT)។

• ទីតាំង៖ ការផ្ទុះបានកើតឡើងនៅត្រង់ ច្រកចូលសាធារណៈ នៃអាគារស្ថានទូត ក្នុងស្រុក Morgedalsvegen ដែលមានចម្ងាយប្រហែល ៧ គីឡូម៉ែត្រពីកណ្តាលទីក្រុង។

• ការខូចខាត៖ រូបភាពលើបណ្តាញសង្គមបានបង្ហាញឱ្យឃើញ អំបែងកញ្ចក់បែកខ្ចាត់ខ្ចាយលើទឹកកកនៅខាងក្រៅផ្នែកកុងស៊ុល ស្នាមប្រេះនៅលើទ្វារកញ្ចក់ និងស្នាមខ្លោចខ្មៅនៅលើការ៉ូ។

លោក Espen Barth Eide រដ្ឋមន្ត្រីការបរទេសន័រវែស បានចាត់ទុកព្រឹត្តិការណ៍នេះថាជាអ្វីដែល «មិនអាចទទួលយកបាន» ដោយលោកបានសង្កត់ធ្ងន់ថា «សន្តិសុខនៃបេសកកម្មការទូត គឺជាកិច្ចការដ៏សំខាន់បំផុតសម្រាប់យើង»។ លោកក៏បានទាក់ទងទៅកាន់លោក Eric Meyer មន្ត្រីកិច្ចការបណ្តោះអាសន្ននៃស្ថានទូតអាមេរិក ពាក់ព័ន្ធនឹងរឿងនេះផងដែរ។

បច្ចុប្បន្ន នគរបាលកំពុងអំពាវនាវដល់សាធារណជនណាដែលបានឃើញ ឬឮអ្វីដែលមិនប្រក្រតីនៅជុំវិញតំបន់នោះ ឱ្យផ្តល់ព័ត៌មានដល់អាជ្ញាធរ។

តើលោក Mojtaba Khamenei ដែលជាមេដឹកនាំកំពូលថ្មីរបស់អ៊ីរ៉ង់ គឺជាអ្នកណា?

លោក Mojtaba Khamenei ដែលជាកូនប្រុសរបស់អតីតមេដឹកនាំកំពូលអ៊ីរ៉ង់ Ayatollah Ali Khamenei (ដែលត្រូវបានសម្លាប់នៅក្នុងការវាយប្រហារដោយសហរដ្ឋអាមេរិក និងអ៊ីស្រាអែល) ត្រូវបានជ្រើសរើសជាអ្នកបន្តតំណែងពីឪពុករបស់លោក។ 

ខុសពីឪពុករបស់លោក បុរសវ័យ ៥៦ ឆ្នាំរូបនេះ ភាគច្រើនរស់នៅក្នុងជីវភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងមិនសូវបង្ហាញមុខជាសាធារណៈឡើយ។ លោកមិនដែលកាន់តំណែងក្នុងរដ្ឋាភិបាល ឬថ្លែងសុន្ទរកថាជាសាធារណៈ ឬផ្តល់បទសម្ភាសន៍នោះទេ ហើយមានរូបថត និងវីដេអូរបស់លោកត្រឹមតែមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយ។

ប៉ុន្តែអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ មានពាក្យចចាមអារ៉ាមថា លោកមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងនៅពីក្រោយឆាកក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ង់។ ខ្សែរលកការទូតរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលត្រូវបានចុះផ្សាយដោយ WikiLeaks នាចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ២០០០ បានពិពណ៌នាថា លោកគឺជា “អ្នកកាន់អំណាចនៅពីក្រោយអាវផាយ” ដែលត្រូវបានគេចាត់ទុកយ៉ាងទូលំទូលាយថា ជាបុគ្គលដែលមាន “សមត្ថភាព និងឥទ្ធិពល” នៅក្នុងរបបនេះ នេះបើយោងតាមទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មាន AP។ 

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការជ្រើសរើសរូបលោកអាចនឹងបង្កឱ្យមានភាពចម្រូងចម្រាស។ សាធារណរដ្ឋឥស្លាមត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៩ បន្ទាប់ពីរបបរាជានិយមត្រូវបានផ្តួលរំលំ ហើយមនោគមវិជ្ជារបស់វាត្រូវបានផ្អែកលើគោលការណ៍ដែលថា មេដឹកនាំកំពូលគួរតែត្រូវបានជ្រើសរើសដោយផ្អែកលើឋានៈសាសនា និងសមត្ថភាពដឹកនាំដែលបានបង្ហាញឱ្យឃើញ មិនមែនតាមរយៈការបន្តពូជពង្សនោះទេ។

ក្នុងអំឡុងពេលនៃការកាន់អំណាចរបស់លោក Ali Khamenei ធ្លាប់បានមានប្រសាសន៍ក្នុងន័យទូទៅប៉ុណ្ណោះអំពីអនាគតនៃការដឹកនាំរបស់សាធារណរដ្ឋឥស្លាម។ សមាជិកម្នាក់នៃក្រុមប្រឹក្សាអ្នកជំនាញ (Assembly of Experts) ដែលជាស្ថាប័នបព្វជិតសម្រាប់ជ្រើសរើសមេដឹកនាំកំពូល បាននិយាយកាលពីពីរឆ្នាំមុនថា លោក Ali Khamenei បានជំទាស់នឹងគំនិតដែលថាកូនប្រុសរបស់លោកជាបេក្ខភាពសម្រាប់មេដឹកនាំនាពេលអនាគត។ ប៉ុន្តែលោកមិនដែលបានចេញមុខបដិសេធជាសាធារណៈចំពោះការរំពឹងទុកបែបនេះឡើយ។

តើលោក Mojtaba Khamenei ជាអ្នកណា?

កើតនៅថ្ងៃទី ៨ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ១៩៦៩ ក្នុងទីក្រុង Mashhad ភាគឦសានប្រទេស លោក Mojtaba គឺជាកូនទីពីរក្នុងចំណោមកូនទាំង ៦ នាក់របស់លោក Khamenei។ លោកបានទទួលការអប់រំកម្រិតមធ្យមសិក្សានៅសាលាសាសនា Alavi ក្នុងទីក្រុងតេអេរ៉ង់។ 

នៅអាយុ ១៧ ឆ្នាំ លោក Mojtaba បានបម្រើការក្នុងជួរកងទ័ពក្នុងរយៈពេលខ្លីៗមួយចំនួន អំឡុងសង្គ្រាមអ៊ីរ៉ង់-អ៊ីរ៉ាក់ នេះបើយោងតាមប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយអ៊ីរ៉ង់។ ជម្លោះបង្ហូរឈាមរយៈពេល ៨ ឆ្នាំនោះ បានធ្វើឱ្យរបបនេះកាន់តែមានការសង្ស័យចំពោះសហរដ្ឋអាមេរិក និងបស្ចិមប្រទេស ដែលបានគាំទ្រអ៊ីរ៉ាក់។

នៅឆ្នាំ ១៩៩៩ លោក Mojtaba បានទៅកាន់ទីក្រុង Qom ដែលជាទីក្រុងដ៏វិសុទ្ធ និងជាមជ្ឈមណ្ឌលដ៏សំខាន់នៃទ្រឹស្ដីសាសនា Shia ដើម្បីបន្តការសិក្សាសាសនារបស់លោក។ វាជាចំណុចគួរឱ្យកត់សម្គាល់ដែលលោកមិនបានស្លៀកសម្លៀកបំពាក់បព្វជិតរហូតដល់ពេលនោះ ហើយគេមិនច្បាស់ថាហេតុអ្វីបានជាលោកសម្រេចចិត្តចូលរៀននៅសាលាសាសនានៅក្នុងអាយុ ៣០ ឆ្នាំ ដែលជាវ័យយឺតជាងធម្មតានោះទេ។ លោក Mojtaba នៅតែជាបព្វជិតលំដាប់មធ្យម ដែលនេះអាចជាឧបសគ្គដល់ការឡើងកាន់តំណែងជាមេដឹកនាំកំពូលរបស់លោក។ 

ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃថ្មីៗនេះ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយមួយចំនួន និងមន្ត្រីជិតស្និទ្ធនឹងអំណាចក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ បានចាប់ផ្តើមហៅលោក Mojtaba Khamenei ថាជា “Ayatollah” ដែលជាឋានៈបព្វជិតជាន់ខ្ពស់។ ការផ្លាស់ប្តូរនេះត្រូវបានអ្នកសង្កេតការណ៍មើលឃើញថា ជាការព្យាយាមលើកកម្ពស់ឋានៈសាសនារបស់លោក និងបង្ហាញថាលោកជាមេដឹកនាំដែលមានការជឿជាក់។ នៅក្នុងប្រព័ន្ធសាលាសាសនា ការកាន់ឋានៈជា “Ayatollah” និងការបង្រៀនថ្នាក់កម្រិតខ្ពស់ ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាសូចនាករនៃកម្រិតចំណេះដឹង និងការសិក្សារបស់បុគ្គលម្នាក់ ហើយជាតម្រូវការចាំបាច់សម្រាប់ការជ្រើសរើសមេដឹកនាំនាពេលអនាគត។

ទោះជាយ៉ាងណា រឿងនេះធ្លាប់មានគំរូរួចមកហើយ។ លោក Ali Khamenei ត្រូវបានដំឡើងឋានៈយ៉ាងរហ័សជា “Ayatollah” បន្ទាប់ពីលោកបានក្លាយជាមេដឹកនាំកំពូលទីពីរក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៩។

ការចោទប្រកាន់ពីការជ្រៀតជ្រែកនយោបាយ

ឈ្មោះរបស់លោក Mojtaba បានចាប់ផ្តើមល្បីក្នុងសាធារណៈជនជាលើកដំបូងក្នុងអំឡុងពេលការបោះឆ្នោតប្រធានាធិបតីឆ្នាំ ២០០៥ ដែលនាំឱ្យលោក Mahmoud Ahmadinejad ទទួលបានជ័យជម្នះ។ នៅក្នុងលិខិតចំហផ្ញើទៅកាន់លោក Khamenei បេក្ខជនមកពីបក្សកែទម្រង់លោក Mehdi Karroubi បានចោទប្រកាន់លោក Mojtaba ថាបានជ្រៀតជ្រែកក្នុងការបោះឆ្នោតតាមរយៈកងកម្លាំងឆ្មាំបដិវត្តន៍ឥស្លាម (IRGC) និងកងជីវពល Basij ដែលបានចែកចាយប្រាក់ដល់ក្រុមសាសនា ដើម្បីជួយឱ្យលោក Ahmadinejad ឈ្នះ។

បួនឆ្នាំក្រោយមក លោក Mojtaba បានប្រឈមមុខនឹងការចោទប្រកាន់ដដែលនេះម្តងទៀត។ ការជាប់ឆ្នោតឡើងវិញរបស់លោក Ahmadinejad បានបង្កឱ្យមានការតវ៉ាយ៉ាងខ្លាំងក្លានៅទូទាំងប្រទេស ដែលគេស្គាល់ថាជា “ចលនាបៃតង” (Green Movement)។ ក្រុមអ្នកតវ៉ាមួយចំនួនបានស្រែកស្លោកប្រឆាំងនឹងគំនិតដែលថា លោក Mojtaba អាចនឹងបន្តតំណែងពីឪពុករបស់លោកជាមេដឹកនាំកំពូល។

លោក Mostafa Tajzadeh ដែលជាអនុរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃនៅពេលនោះ បានពិពណ៌នាអំពីលទ្ធផលបោះឆ្នោតថាជា “រដ្ឋប្រហារបោះឆ្នោត”។ លោកត្រូវបានជាប់ពន្ធនាគាររយៈពេល ៧ ឆ្នាំ ដែលលោកបានអះអាងថាជា “បំណងប្រាថ្នាផ្ទាល់របស់លោក Mojtaba Khamenei”។

បេក្ខជនកែទម្រង់ពីររូបគឺ លោក Mir-Hossein Mousavi និងលោក Mehdi Karoubi ត្រូវបានដាក់ឱ្យស្ថិតនៅក្រោមការឃុំខ្លួនក្នុងផ្ទះ បន្ទាប់ពីការបោះឆ្នោតឆ្នាំ ២០០៩។ នៅក្នុងខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០១២ លោក Mojtaba បានជួប និងជំរុញឱ្យលោក Mousavi បោះបង់ការតវ៉ារបស់ខ្លួន នេះបើយោងតាមប្រភពព័ត៌មានអ៊ីរ៉ង់ប្រាប់ទៅកាន់ BBC News Persian។

ឥឡូវនេះ ក្នុងនាមជាមេដឹកនាំកំពូលដែលទើបត្រូវបានជ្រើសរើសថ្មីរបស់អ៊ីរ៉ង់ មនុស្សជាច្រើនរំពឹងថា លោក Mojtaba នឹងបន្តគោលនយោបាយរឹងត្អឹងរបស់ឪពុកលោក។ អ្នកខ្លះទៀតជឿថា បុរសម្នាក់ដែលបានបាត់បង់ឪពុក ម្តាយ និងភរិយានៅក្នុងការវាយប្រហាររបស់សហរដ្ឋអាមេរិក និងអ៊ីស្រាអែល នឹងមិនងាយចុះញ៉មចំពោះសម្ពាធពីបស្ចិមប្រទេសឡើយ។

ប៉ុន្តែលោកក៏ត្រូវប្រឈមមុខនឹងភារកិច្ចដ៏លំបាកក្នុងការធានានូវការរស់រាននៃសាធារណរដ្ឋឥស្លាម និងការបញ្ចុះបញ្ចូលសាធារណជនថា លោកគឺជាបុគ្គលដ៏ស័ក្តិសមក្នុងការដឹកនាំប្រទេសឱ្យចាកចេញពីភាពវិនាសសកម្មផ្នែកនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ច។ ប្រវត្តិការងារដឹកនាំរបស់លោកនៅតែមិនទាន់ត្រូវបានសាកល្បងនៅឡើយ ហើយទស្សនៈដែលថាសាធារណរដ្ឋកំពុងក្លាយជាប្រព័ន្ធបន្តពូជពង្ស អាចនឹងធ្វើឱ្យការមិនពេញចិត្តរបស់សាធារណជនកាន់តែជ្រៅទៅៗ។

លោក Mojtaba ឥឡូវនេះគឺជាគោលដៅម្នាក់។ រដ្ឋមន្ត្រីការពារជាតិអ៊ីស្រាអែលបាននិយាយកាលពីសប្តាហ៍មុនថា អ្នកណាដែលត្រូវបានជ្រើសរើសជាអ្នកបន្តតំណែងពីលោក Ayatollah Ali Khamenei នឹងក្លាយជា “គោលដៅច្បាស់លាស់សម្រាប់ការកំចាត់ចោល”។

ពិភពលោកកំពុងតាមដានយ៉ាងតក់ស្លុត៖ សង្គ្រាមនៅអ៊ីរ៉ង់រីករាលដាលពេញតំបន់ឈូងសមុទ្រ ខណៈអាមេរិកបង្កើនការវាយប្រហារ

មួយសប្តាហ៍បន្ទាប់ពីសហរដ្ឋអាមេរិក និងអ៊ីស្រាអែលបានចាប់ផ្តើមការវាយប្រហារលើប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ ជម្លោះបានបន្តរីករាលដាលកាន់តែខ្លាំងនៅទូទាំងមជ្ឈិមបូព៌ា។

មនុស្សយ៉ាងហោចណាស់ ១,៣៣២ នាក់ត្រូវបានរាយការណ៍ថាបានស្លាប់នៅក្នុងការវាយប្រហាររបស់អាមេរិក និងអ៊ីស្រាអែល ខណៈដែលរលកថ្មីនៃការទម្លាក់គ្រាប់បែកយ៉ាងខ្លាំងក្លាបានវាយប្រហាររដ្ឋធានីរបស់អ៊ីរ៉ង់កាលពីព្រឹកថ្ងៃសៅរ៍។

នេះគឺជាអ្វីដែលយើងបានដឹង៖

នៅក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ង់

* ការវាយប្រហារយោធា និងការកើនឡើងនៃចំនួនអ្នកស្លាប់៖ បញ្ជាការកណ្តាលនៃកងទ័ពសហរដ្ឋអាមេរិក (CENTCOM) និយាយថា ខ្លួនបានវាយប្រហារគោលដៅជាង ៣,០០០ កន្លែងក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ និងបានបំផ្លាញនាវាចម្បាំងអ៊ីរ៉ង់ចំនួន ៤៣ គ្រឿង ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី ២៨ ខែកុម្ភៈមក។ ចំនួនអ្នកស្លាប់នៅក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ឥឡូវនេះបានកើនឡើងដល់យ៉ាងហោចណាស់ ១,៣៣២ នាក់។

* ការទាមទាររបស់សហរដ្ឋអាមេរិក៖ ប្រធានាធិបតីអាមេរិក ដូណាល់ ត្រាំ កំពុងទាមទារឱ្យអ៊ីរ៉ង់ “ចុះចាញ់ដោយគ្មានលក្ខខណ្ឌ” ដោយបញ្ជាក់ថា នឹងមិនមានកិច្ចព្រមព្រៀងណាមួយកើតឡើងឡើយ បើគ្មានការចុះចាញ់នេះ។

* ការគំរាមកំហែង និងចលនាតាមសមុទ្រ៖ យោធាអ៊ីរ៉ង់បានបញ្ជាក់ថា ច្រកសមុទ្រ Hormuz នៅតែបើកចំហ ប៉ុន្តែបានប្រកាសយ៉ាងច្បាស់ថា ពួកគេនឹងវាយប្រហារលើនាវាអាមេរិក ឬអ៊ីស្រាអែលណាដែលព្យាយាមឆ្លងកាត់។

* អឺរ៉ុបអាចក្លាយជា “គោលដៅ”៖ អនុរដ្ឋមន្ត្រីការបរទេសអ៊ីរ៉ង់បានព្រមានបណ្តាប្រទេសនៅអឺរ៉ុបថា ពួកគេនឹងក្លាយជា “គោលដៅស្របច្បាប់” សម្រាប់ការសងសឹករបស់អ៊ីរ៉ង់ ប្រសិនបើពួកគេចូលរួមជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក និងអ៊ីស្រាអែលក្នុងជម្លោះនេះ។

* ការគាំទ្រពីប្រទេសរុស្ស៊ី៖ ប្រធានាធិបតី វ្ល៉ាឌីមៀ ពូទីន បានពិភាក្សាជាមួយសមភាគីអ៊ីរ៉ង់ លោក Masoud Pezeshkian ដោយបានថ្លែងអំណរគុណ និងចូលរួមរំលែកទុក្ខចំពោះការបាត់បង់ជីវិតក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ ព្រមទាំងទទួលបានរបាយការណ៍អំពីការវិវត្តនៃស្ថានភាព។

* យោងតាមមន្ត្រីអាមេរិកដែលសុំមិនបញ្ចេញឈ្មោះ រុស្ស៊ីក៏ត្រូវបានរាយការណ៍ថា កំពុងផ្តល់ព័ត៌មានសម្ងាត់ដល់អ៊ីរ៉ង់អំពីទីតាំងយោធារបស់អាមេរិកផងដែរ។

* ពាណិជ្ជកម្មប្រេង៖ វិមានក្រឹមឡាំងបាននិយាយថា សង្គ្រាមបានបណ្តាលឱ្យមាន “ការកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងនៃតម្រូវការ” សម្រាប់ផលិតផលថាមពលរបស់រុស្ស៊ី។ រឿងនេះបានកើតឡើងមួយថ្ងៃបន្ទាប់ពីសហរដ្ឋអាមេរិកបានផ្តល់ការលើកលែងរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃដល់ប្រទេសឥណ្ឌា។

នៅក្នុងបណ្តាប្រទេសតំបន់ឈូងសមុទ្រ

* កាតា គុយវ៉ែត និងអារ៉ាប់រួម (UAE)៖ ប្រទេសទាំងបីបានរាយការណ៍ពីការធ្លាក់មីស៊ីល និងដ្រូននៅក្នុងទឹកដីរបស់ពួកគេ។

* រដ្ឋាភិបាលកាតាបាននិយាយថា ប្រព័ន្ធការពារអាកាសរបស់ខ្លួនបានស្ទាក់ចាប់ដ្រូនអ៊ីរ៉ង់ចំនួន ៩ គ្រឿង ក្នុងចំណោម ១០ គ្រឿងដែលបានបាញ់បង្ហោះមកលើប្រទេសនេះកាលពីថ្ងៃសុក្រ។

* អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត៖ ប្រទេសនេះក៏បានរាយការណ៍ពីការស្ទាក់ចាប់ដ្រូនជាច្រើនគ្រឿងនៅជិតរដ្ឋធានីរីយ៉ាត (Riyadh) ផងដែរ។

* គុយវ៉ែត៖ កាសែត Wall Street Journal បានរាយការណ៍ដោយស្រង់សម្តីប្រភពដែលដឹងពីបញ្ហានេះថា ប្រទេសនេះបានចាប់ផ្តើម کាត់បន្ថយការផលិតនៅវាលប្រេងមួយចំនួន បន្ទាប់ពីអស់កន្លែងសម្រាប់ទុកដាក់ប្រេងឆៅ។

* ការគាំទ្រផ្នែកយោធាពីចក្រភពអង់គ្លេស៖ នាយករដ្ឋមន្ត្រីអង់គ្លេស Keir Starmer បានពិភាក្សាជាមួយព្រះអង្គម្ចាស់អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត Mohammed bin Salman និងបានសន្យាផ្តល់ការគាំទ្រផ្នែកយោធារបស់ចក្រភពអង់គ្លេស រួមមានយន្តហោះចម្បាំង ឧទ្ធម្ភាគចក្រ និងនាវាបំផ្លាញ ដើម្បីការពារអារ៉ាប៊ីសាអូឌីតក្នុងករណីចាំបាច់។

* យន្តហោះចម្បាំង Typhoon បន្ថែមរបស់ចក្រភពអង់គ្លេស គ្រោងនឹងទៅដល់ប្រទេសកាតា ដើម្បីជួយក្នុងសកម្មភាពល្បាតការពារតាមអាកាស។

* បច្ចុប្បន្នភាពផ្នែកអាកាសចរណ៍ និងការជម្លៀស៖ បន្ទាប់ពីមានការបិទដែនអាកាសក្នុងតំបន់ និងការលុបចោលជើងហោះហើរយ៉ាងច្រើន អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិ Hamad របស់កាតាកំពុងចាប់ផ្តើមដំណើរការចរាចរណ៍អាកាសឡើងវិញខ្លះៗ តាមរយៈ “ផ្លូវអាសន្ន”។

* ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ Qatar Airways បានប្រកាសពីជើងហោះហើរពិសេសដើម្បីបញ្ជូនមនុស្សត្រឡប់ទៅទីក្រុងចំនួន ៥ ក្នុងអឺរ៉ុប រួមមាន៖ ឡុងដ៍ ប៉ារីស ម៉ាឌ្រីដ រ៉ូម និងហ្វ្រែងហ្វើត។

នៅក្នុងប្រទេសអ៊ីស្រាអែល

* ការវាយប្រហារពីអ៊ីរ៉ង់៖ អ៊ីរ៉ង់កំពុងបាញ់បង្ហោះដ្រូន និងមីស៊ីលជាបន្តបន្ទាប់ទៅលើគោលដៅនានានៅទូទាំងប្រទេសអ៊ីស្រាអែល ដែលបណ្តាលឱ្យមានការផ្ទុះ និងស៊ីផ្លេព្រមានការវាយប្រហារតាមអាកាសនៅក្នុងទីក្រុង Tel Aviv ភាគខាងជើងអ៊ីស្រាអែល និងនៅជិត Beersheba ក្នុងវាលខ្សាច់ Negev។

* ការបាត់បង់គ្រឿងការពារអាកាស៖ យោងតាមអ្នកវិភាគ យុទ្ធសាស្ត្ររបស់អ៊ីរ៉ង់ក្នុងការវាយប្រហារជាបន្តបន្ទាប់នេះ គឺដើម្បីពង្រីកសមត្ថភាពការពារអាកាសរបស់អ៊ីស្រាអែល ធ្វើឱ្យប្រទេសនេះបាត់បង់តុល្យភាព និងប្រើប្រាស់ឱ្យអស់នូវគ្រាប់មីស៊ីលការពារមេឃ។

* ការចោទប្រកាន់នៅ UN៖ ឯកអគ្គរដ្ឋទូតអ៊ីរ៉ង់ប្រចាំអង្គការសហប្រជាជាតិ លោក Amir-Saeid Iravani បានចោទប្រកាន់អ៊ីស្រាអែល និងសហរដ្ឋអាមេរិកថា “មិនស្គាល់បន្ទាត់ក្រហម” និងកំពុងប្រព្រឹត្តឧក្រិដ្ឋកម្មសង្គ្រាម និងឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងមនុស្សជាតិ។

* ការសងសឹកពីក្រុមហេសប៊ូឡា (Hezbollah)៖ ជាការឆ្លើយតបទៅនឹងប្រតិបត្តិការយោធារបស់អ៊ីស្រាអែលនៅក្នុងប្រទេសលីបង់ ក្រុមហេសប៊ូឡាបានបាញ់រ៉ុក្កែតទៅលើទីតាំងជាច្រើននៅភាគខាងជើងអ៊ីស្រាអែល។

នៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក

* ការបញ្ជាក់ពីពេលវេលាខុសគ្នា៖ មន្ត្រីអាមេរិកបានផ្តល់សញ្ញាច្របូកច្របល់អំពីថាតើជម្លោះនេះអាចអូសបន្លាយពេលយូរប៉ុណ្ណា។ សេតវិមានបាននិយាយថា យុទ្ធនាការនេះអាចនឹងប្រព្រឹត្តទៅពី ៤ ទៅ ៦ សប្តាហ៍ ខណៈដែលមន្ទីរបញ្ចកោណបានបដិសេធមិនផ្តល់ពេលវេលាជាក់លាក់។

* ទំហំកម្លាំងយោធា៖ លោក ត្រាំ បាននិយាយថា ក្រុមហ៊ុនផលិតសព្វាវុធនឹងបង្កើនផលិតកម្មអាវុធ “បួនដង” ដើម្បីទ្រទ្រង់យុទ្ធនាការនេះ។

* ១០០ ម៉ោងដំបូងនៃប្រតិបត្តិការ “Epic Fury” ត្រូវបានគេប៉ាន់ប្រមាណថាមានតម្លៃ ៣.៧ ពាន់លានដុល្លារ (ប្រហែល ៨៩១ លានដុល្លារក្នុងមួយថ្ងៃ) ដែលការចំណាយភាគច្រើនមិនមាននៅក្នុងកញ្ចប់ថវិកាឡើយ នេះបើយោងតាមមជ្ឈមណ្ឌលសម្រាប់ការសិក្សាយុទ្ធសាស្ត្រ និងអន្តរជាតិ (CSIS)។

* ការដាក់ពង្រាយយុទ្ធសាស្ត្រ៖ សហរដ្ឋអាមេរិកកំពុងពង្រឹងសមត្ថភាពវាយប្រហាររបស់ខ្លួន ដោយមានយន្តហោះទម្លាក់គ្រាប់បែក B-1 បានទៅដល់មូលដ្ឋានទ័ពអាកាសក្នុងចក្រភពអង់គ្លេស បន្ទាប់ពីចក្រភពអង់គ្លេសបានអនុញ្ញាតឱ្យអាមេរិកប្រើប្រាស់មូលដ្ឋានទ័ពរបស់ខ្លួនសម្រាប់ប្រតិបត្តិការការពារ។

នៅក្នុងប្រទេសលីបង់ និងអ៊ីរ៉ាក់

* ហេសប៊ូឡាប៉ះទង្គិចជាមួយទាហានអ៊ីស្រាអែលនៅជ្រលងភ្នំ Bekaa ភាគខាងកើតលីបង់៖ ក្រុមហេសប៊ូឡាបានបញ្ជាក់ថា អ្នកប្រយុទ្ធរបស់ខ្លួនបានចូលរួម ដោយនិយាយក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍ថា កងកម្លាំងរបស់ខ្លួន “បានសង្កេតឃើញការជ្រៀតចូលនៃឧទ្ធម្ភាគចក្រកងទ័ពសត្រូវអ៊ីស្រាអែលចំនួន ៤ គ្រឿង មកពីទិសដៅប្រទេសស៊ីរី”។

* ការវាយប្រហាររបស់អ៊ីស្រាអែល និងការបាត់បង់ជីវិត៖ យន្តហោះចម្បាំងអ៊ីស្រាអែលបានទម្លាក់គ្រាប់បែកលើទីក្រុងនានានៅភាគខាងត្បូង និងភាគខាងកើតលីបង់។ ក្រសួងសុខាភិបាលលីបង់និយាយថា មនុស្ស ២១៧ នាក់បានស្លាប់ចាប់តាំងពីការវាយប្រហារបានចាប់ផ្តើម។

* វិបត្តិភៀសខ្លួន៖ ចំនួនអ្នកស្រុកដែលភៀសខ្លួនចេញពីតំបន់នានា រួមទាំងទីក្រុង Tyre និងតំបន់ជាយក្រុងភាគខាងត្បូងនៃទីក្រុងបេរូត (Dahiyeh) កាន់តែមានចំនួនកើនឡើង។ សាលារៀននៅក្នុងទីក្រុងបេរូត ឥឡូវនេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាជម្រក។

* ការឆ្លើយតបផ្នែកការទូត៖ ប្រធានាធិបតីលីបង់ លោក Joseph Aoun បានអំពាវនាវដល់សម្ព័ន្ធមិត្តឱ្យជួយបញ្ឈប់ការវាយប្រហារ។ ប្រធានាធិបតីបារាំង លោក Emmanuel Macron បានសម្តែងការគាំទ្រក្នុងការពិភាក្សាតាមទូរស័ព្ទជាមួយលោក Aoun។

* ការវាយប្រហារដោយដ្រូនក្នុងតំបន់ Kurdistan នៃប្រទេសអ៊ីរ៉ាក់៖ ដ្រូនមួយគ្រឿងបានវាយប្រហារសណ្ឋាគារ Erbil Arjaan By Rotana បន្ទាប់ពីមានការព្រមានពីស្ថានទូតអាមេរិកថា ក្រុមសម្ព័ន្ធមិត្តអ៊ីរ៉ង់អាចវាយប្រហារសណ្ឋាគារដែលប្រើប្រាស់ដោយជនបរទេស។

តើមានអ្វីកើតឡើងខ្លះចាប់តាំងពីសង្គ្រាមបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី ២៨ ខែកុម្ភៈ?

* មួយសប្តាហ៍ចាប់តាំងពីការចាប់ផ្តើមសង្គ្រាម៖ យុទ្ធនាការយោធាអាមេរិក-អ៊ីស្រាអែលប្រឆាំងនឹងអ៊ីរ៉ង់បានឈានចូលដល់ថ្ងៃទីប្រាំពីរនៅថ្ងៃសុក្រនេះ ដែលគិតជាសប្តាហ៍បន្ទាប់ពីការវាយប្រហារដំបូងបានចាប់ផ្តើមកាលពីថ្ងៃសៅរ៍មុន វេលាម៉ោង ០៦:២៧ នាទីព្រឹក (ម៉ោងសកល)។

* ចំនួនអ្នកស្លាប់ដែលកំពុងកើនឡើង៖ ជនស៊ីវិលយ៉ាងហោចណាស់ ១,៣៣២ នាក់ត្រូវបានសម្លាប់នៅក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ក្នុងសប្តាហ៍កន្លងទៅ ដោយមានសេចក្តីរាយការណ៍ថា សាលារៀន មន្ទីរពេទ្យ និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្សេងទៀតត្រូវបានវាយប្រហារ។ មនុស្សជាង ២០០ នាក់ត្រូវបានសម្លាប់នៅក្នុងប្រទេសលីបង់។ មនុស្ស ១១ នាក់ត្រូវបានសម្លាប់នៅក្នុងប្រទេសអ៊ីស្រាអែល និងទាហានអាមេរិក ៦ នាក់ក៏បានបាត់បង់ជីវិតផងដែរ។

* ហេសប៊ូឡាចូលរួម៖ ក្រុមហេសប៊ូឡាបានចូលរួមក្នុងជម្លោះនៅថ្ងៃទី ២ ខែមីនា ដោយបានបាញ់ទៅលើភាគខាងជើងអ៊ីស្រាអែល និងជំរុញឱ្យអ៊ីស្រាអែលពង្រីកការវាយប្រហារចូលទៅក្នុងប្រទេសលីបង់។

* វិបត្តិមនុស្សធម៌៖ អង្គការសហប្រជាជាតិប៉ាន់ប្រមាណថាមានមនុស្សយ៉ាងហោចណាស់ ៣៣០,០០០ នាក់ត្រូវបានបង្ខំឱ្យភៀសខ្លួននៅទូទាំងមជ្ឈិមបូព៌ា ដោយសារអំពើហិង្សាដែលកំពុងកើនឡើង។

* អឺរ៉ុបត្រូវបានទាញចូលក្នុងរឿងនេះ៖ បណ្តាប្រទេសនានា រួមមាន ចក្រភពអង់គ្លេស បារាំង និងអេស្ប៉ាញ បានយល់ព្រមផ្តល់ការគាំទ្រផ្នែកយោធា ដើម្បីការពារផលប្រយោជន៍របស់សម្ព័ន្ធមិត្តពួកគេ។

* វិបត្តិថាមពល៖ តម្លៃប្រេងបានហក់ឡើងចំពេលមានការរំខានយ៉ាងខ្លាំងដល់ការដឹកជញ្ជូនតាមច្រកសមុទ្រ Hormuz ដែលជាចំណុចសំខាន់ដឹកជញ្ជូនប្រេងប្រហែល ២០ ភាគរយនៃពិភពលោក។

* ការរីករាលដាលក្នុងតំបន់៖ អ៊ីរ៉ង់បានបង្ហោះរលកនៃមីស៊ីល និងដ្រូននៅទូទាំងឈូងសមុទ្រ ដោយកំណត់គោលដៅលើបណ្តាប្រទេសដែលផ្តល់ទីតាំងមូលដ្ឋានទ័ពដល់សហរដ្ឋអាមេរិក រួមមាន បារ៉ែន គុយវ៉ែត កាតា អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត និងអារ៉ាប់រួម (UAE)។

* ការគាំទ្រក្នុងប្រទេសអាមេរិក៖ ទាំងព្រឹទ្ធសភា និងសភាតំណាងរាស្ត្រអាមេរិក បានបោះឆ្នោតបដិសេធសេចក្តីសម្រេចបញ្ឈប់អំណាចសង្គ្រាម (War Powers Resolutions) ដែលមានបំណងបញ្ឈប់ជម្លោះនេះ ដោយងាកមកគាំទ្រយុទ្ធនាការយោធារបស់លោក ត្រាំ ប្រឆាំងនឹងអ៊ីរ៉ង់វិញ។

អ៊ីស្រាអែលបើកការវាយប្រហារថ្មី «ទ្រង់ទ្រាយធំ» លើទីក្រុងតេអេរ៉ង់ ចំពេលសង្គ្រាមឈានចូលសប្តាហ៍ទីពីរ

នៅថ្ងៃសៅរ៍ ទី៧ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦ នេះ អ៊ីស្រាអែលបានប្រកាសពីការវាយប្រហារតាមអាកាសយ៉ាងខ្លាំងក្លាទៅលើទីក្រុងតេអេរ៉ង់ ដែលបណ្តាលឱ្យតម្លៃប្រេងសកលហក់ឡើងខ្ពស់ដោយសារក្តីបារម្ភលើការកាត់ផ្តាច់ការផ្គត់ផ្គង់។ រូបភាពពីទីភ្នាក់ងារ AFP បានបង្ហាញពីផ្សែងខ្មួលខ្មាញ់ចេញពីព្រលានយន្តហោះអន្តរជាតិ Mehrabad ក្រោយរងការប៉ះទង្គិច។

យុទ្ធនាការទម្លាក់គ្រាប់បែកដែលបានចាប់ផ្តើមកាលពីថ្ងៃទី២៨ ខែកុម្ភៈ បានធ្វើឱ្យមានការវាយបកពីសំណាក់អ៊ីរ៉ង់ទៅលើសម្ព័ន្ធមិត្តអាមេរិកក្នុងតំបន់។ ប្រព័ន្ធការពារអាកាសនៅហ្សេរុយសាឡឹម ឌូប៉ៃ និងរីយ៉ាត បានបន្លឺឡើង ខណៈដែលអារ៉ាប៊ីសាអូឌីតបានស្ទាក់ចាប់មីស៊ីលផ្លោងដែលតម្រង់ទៅរកមូលដ្ឋានទ័ពអាមេរិក។

យោធាអាមេរិកបានឱ្យដឹងថា គោលដៅដែលត្រូវបានកម្ទេចរួមមាន៖ ទីស្នាក់ការកណ្តាលនៃឆ្មាំបដិវត្តន៍អ៊ីរ៉ង់, មជ្ឈមណ្ឌលបញ្ជាការ, ប្រព័ន្ធការពារអាកាស, មូលដ្ឋានមីស៊ីល, និងនាវាចម្បាំងជាច្រើន។

ជំហរនយោបាយ និងវិបត្តិមនុស្សធម៌

លោកប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ បានច្រានចោលការចរចា ហើយទាមទារឱ្យអ៊ីរ៉ង់ចុះចាញ់ទាំងស្រុង។ លោកថែមទាំងសន្យាថានឹងជួយស្តារសេដ្ឋកិច្ចអ៊ីរ៉ង់ឡើងវិញ ប្រសិនបើមានការតែងតាំងអ្នកដឹកនាំថ្មីជំនួសលោក Ayatollah Ali Khamenei ដែលត្រូវបានសម្លាប់កាលពីសប្តាហ៍មុន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ឯកអគ្គរដ្ឋទូតអ៊ីរ៉ង់ប្រចាំ UN បានបញ្ជាក់ថា ការជ្រើសរើសអ្នកដឹកនាំគឺជាសិទ្ធិផ្តាច់មុខរបស់ប្រជាជនអ៊ីរ៉ង់។

ស្ថានភាពនៅប្រទេសលីបង់ក៏កំពុងស្ថិតក្នុងភាពអាសន្នផងដែរ ដោយមានមនុស្សជាង ២១៧ នាក់បានស្លាប់ និង ៣០០,០០០ នាក់ត្រូវភៀសខ្លួន។ អង្គការសហប្រជាជាតិបានព្រមានថា ស្ថានភាពនេះអាចនឹង «រុញច្រានឱ្យផុតពីការគ្រប់គ្រងរបស់នរណាម្នាក់» ប្រសិនបើគ្មានការចរចាការទូតជាបន្ទាន់នោះទេ។

សង្ខេបព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់ៗ

• ការវាយប្រហារទ្រង់ទ្រាយធំ៖ អ៊ីស្រាអែលបានបើកការទម្លាក់គ្រាប់បែកយ៉ាងខ្លាំងក្លាទៅលើរដ្ឋធានីតេអេរ៉ង់ ប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ រួមទាំងព្រលានយន្តហោះអន្តរជាតិ Mehrabad ខណៈដែលសង្គ្រាមបានឈានចូលដល់សប្តាហ៍ទីពីរ។

• ចំនួនគោលដៅ៖ បញ្ជាការដ្ឋានកណ្តាលរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក (CENTCOM) បញ្ជាក់ថា គោលដៅជាង ៣,០០០ កន្លែងនៅក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ត្រូវបានវាយប្រហារក្នុងរយៈពេលមួយសប្តាហ៍មកនេះ។

• លក្ខខណ្ឌរបស់លោក ដូណាល់ ត្រាំ៖ ប្រធានាធិបតីអាមេរិកបានប្រកាសថា សង្គ្រាមនឹងបញ្ចប់ទៅបាន លុះត្រាតែអ៊ីរ៉ង់ «ចុះចាញ់ដោយគ្មានលក្ខខណ្ឌ» ប៉ុណ្ណោះ។

• ផលប៉ះពាល់ក្នុងតំបន់៖ ការសងសឹកបានរីករាលដាលដល់បណ្តាប្រទេសក្នុងតំបន់ឈូងសមុទ្រ រួមមានអារ៉ាប៊ីសាអូឌីត (ស្ទាក់ចាប់មីស៊ីល) ឌូប៉ៃ និងកូវ៉ែត ដែលបណ្តាលឱ្យមានជនស៊ីវិលស្លាប់បាត់បង់ជីវិត។

Scroll to top