ចិនរក្សាជំហរគាំទ្រអ៊ីរ៉ង់ត្រឹមផ្នែកឌីប្លូម៉ាទិក ប៉ុន្តែបដិសេធដាច់ខាតក្នុងការលូកដៃផ្នែកយោធា

[ភ្នំពេញ/អន្តរជាតិ] — ក្នុងបរិបទនៃភាពតានតឹងដែលកំពុងកើនឡើងនៅតំបន់មជ្ឈិមបូព៌ា ក្រុមអ្នកវិភាគអន្តរជាតិបានសង្កេតឃើញថា ប្រទេសចិនកំពុងអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រ «តុល្យភាពដ៏ប្រុងប្រយ័ត្ន» មួយក្នុងទំនាក់ទំនងជាមួយប្រទេសអ៊ីរ៉ង់។ ខណៈពេលដែលទីក្រុងប៉េកាំងបន្តផ្តល់ការគាំទ្រយ៉ាងរឹងមាំផ្នែកឌីប្លូម៉ាទិក មហាអំណាចអាស៊ីមួយនេះបានបង្ហាញជំហរយ៉ាងច្បាស់ក្នុងការជៀសវាងរាល់ការចូលរួមផ្នែកយោធា ដើម្បីការពារផលប្រយោជន៍យុទ្ធសាស្ត្រ និងកាត់បន្ថយហានិភ័យភូមិសាស្ត្រនយោបាយ។

ការគាំទ្រផ្នែកឌីប្លូម៉ាទិក៖ ការរក្សាដៃគូយុទ្ធសាស្ត្រ

យោងតាមការលើកឡើងរបស់អ្នកជំនាញ ចិនចាត់ទុកអ៊ីរ៉ង់ជាដៃគូដ៏សំខាន់បំផុតមួយនៅក្នុងតំបន់មជ្ឈិមបូព៌ា ជាពិសេសក្នុងក្របខណ្ឌនៃកិច្ចព្រមព្រៀងសហប្រតិបត្តិការរយៈពេល ២៥ ឆ្នាំ។ ការគាំទ្រផ្នែកឌីប្លូម៉ាទិករបស់ចិន រួមមាន៖

• ការការពារលើឆាកអន្តរជាតិ៖ ចិនតែងតែប្រើប្រាស់សំឡេងរបស់ខ្លួនក្នុងក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ ដើម្បីប្រឆាំងនឹងការដាក់ទណ្ឌកម្មឯកតោភាគីប្រឆាំងនឹងអ៊ីរ៉ង់។

• ស្ថិរភាពសេដ្ឋកិច្ច៖ ការបន្តទិញប្រេង និងការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ គឺជាយន្តការឌីប្លូម៉ាទិកសេដ្ឋកិច្ច ដែលជួយឱ្យអ៊ីរ៉ង់អាចឈរជើងបាន បើទោះជាស្ថិតក្រោមសម្ពាធពីបស្ចិមលោកក៏ដោយ។

ការចៀសវាងការប៉ះទង្គិចយោធា៖ យុទ្ធសាស្ត្រ «បត់បែន»

ទោះបីជាមានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកវិភាគបានកត់សម្គាល់ថា ចិនបានកំណត់ព្រំដែនយ៉ាងច្បាស់លាស់ ចំពោះការចូលរួមក្នុងសកម្មភាពប្រដាប់អាវុធ៖

1. ការកាត់បន្ថយហានិភ័យ៖ ទីក្រុងប៉េកាំងយល់ច្បាស់ថា ការលូកដៃផ្នែកយោធាណាមួយក្នុងជម្លោះរបស់អ៊ីរ៉ង់ នឹងធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ទំនាក់ទំនងរបស់ខ្លួនជាមួយបណ្តាប្រទេសដទៃទៀត ដូចជា អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត និងអ៊ីស្រាអែល ក៏ដូចជាបង្កើនការប្រឈមមុខដាក់គ្នាជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក។

2. សេរីភាពនៃយុទ្ធសាស្ត្រ៖ ដោយមិនជាប់ជំពាក់ក្នុងសម្ព័ន្ធភាពយោធា ចិនរក្សាបាននូវភាពបត់បែនក្នុងការសម្របសម្រួលជម្លោះ និងអាចការពារផលប្រយោជន៍ពាណិជ្ជកម្មរបស់ខ្លួនបានយ៉ាងទូលំទូលាយ។

ទស្សនៈអ្នកជំនាញ

អ្នកជំនាញផ្នែកភូមិសាស្ត្រនយោបាយបានសន្និដ្ឋានថា គោលនយោបាយរបស់ចិននៅពេលនេះ គឺផ្តល់ «ខែលការពារផ្នែកនយោបាយ» ឱ្យអ៊ីរ៉ង់ ប៉ុន្តែមិនផ្តល់ «ដាវសម្រាប់ចម្បាំង» ឡើយ។ ការធ្វើបែបនេះអនុញ្ញាតឱ្យចិនអាចបង្ហាញខ្លួនជា «មហាអំណាចប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ» ដែលនិយមការចរចា ជាជាងការប្រើប្រាស់កម្លាំងបាយ។

ភ្នំពេញ – ខណៈដែលស្ថានភាពភូមិសាស្ត្រនយោបាយនៅមជ្ឈិមបូព៌ាកាន់តែឡើងកម្ដៅ ជាពិសេសការរឹតបន្តឹងការធ្វើដំណើរតាមច្រកសមុទ្រ Hormuz ដោយសារជម្លោះរវាងសហរដ្ឋអាមេរិក-អ៊ីស្រាអែល និងអ៊ីរ៉ង់ រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបាននិងកំពុងដាក់ចេញនូវយុទ្ធសាស្ត្រពន្លឿនការអភិវឌ្ឍវិស័យប្រេងកាតក្នុងស្រុកឱ្យបានរួចរាល់នៅត្រឹមឆ្នាំ២០២៩។

ការឆ្លើយតបទៅនឹងវិបត្តិថាមពលសកល

ការបិទខ្ទប់ ឬរឹតបន្តឹងនៅច្រកសមុទ្រ Hormuz ដែលជាសរសៃឈាមដង្ហើមប្រេងដ៏សំខាន់របស់ពិភពលោក បានធ្វើឱ្យតម្លៃប្រេងមានភាពមិនប្រាកដប្រជា។ សម្រាប់កម្ពុជា ដែលជាប្រទេសពឹងផ្អែកស្ទើរតែទាំងស្រុងលើការនាំចូលប្រេងសម្រេចពីក្រៅប្រទេស ការមាន រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេង និង កន្លែងស្តុកប្រេងឆៅ ផ្ទាល់ខ្លួន គឺជាអាទិភាពខ្ពស់បំផុតដើម្បី៖

• កាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការនាំចូល៖ កាត់បន្ថយសម្ពាធពីការឡើងថ្លៃដឹកជញ្ជូន និងតម្លៃប្រេងឆៅលើទីផ្សារអន្តរជាតិ។

• ធានាសន្តិសុខថាមពល៖ បង្កើតទុនបម្រុងប្រេងយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងគ្រាមានអាសន្ន ឬវិបត្តិសង្គ្រាម។

• ស្ថិរភាពតម្លៃសម្រាប់ SME៖ ជួយឱ្យអាជីវកម្មខ្នាតតូច និងមធ្យមនៅក្នុងស្រុក អាចព្យាករណ៍ថ្លៃដើមផលិតកម្មបានច្បាស់លាស់ជាងមុន។

ផែនការយុទ្ធសាស្ត្រឆ្នាំ២០២៩

តាមប្រភពពីមន្ត្រីជំនាញ និងអ្នកវិភាគសេដ្ឋកិច្ច ការដៅដៅឆ្នាំ២០២៩ គឺជាពេលវេលាដ៏សំខាន់មួយសម្រាប់កម្ពុជាក្នុងការសម្រេចឱ្យបាននូវ៖

1. ការស្តារឡើងវិញនូវរោងចក្រចម្រាញ់ប្រេង៖ ការជំរុញការវិនិយោគលើរោងចក្រចម្រាញ់ប្រេងដែលមានស្រាប់ និងការបង្កើតថ្មីដែលខកខានកន្លងមក។

2. ការពង្រីកសមត្ថភាពស្តុក៖ ការកសាងដេប៉ូស្តុកប្រេងខ្នាតធំនៅតាមតំបន់ឆ្នេរ ដើម្បីអាចទិញប្រេងឆៅមកទុកក្នុងបរិមាណច្រើននៅពេលតម្លៃចុះថោក។

3. ការរុករកប្រេងក្នុងប្លុកបាតសមុទ្រ៖ ការបន្តកិច្ចពិភាក្សា និងកិច្ចសហការជាមួយក្រុមហ៊ុនអន្តរជាតិ ដើម្បីទាញយកធនធានប្រេងដែលមានក្នុងដែនសមុទ្រកម្ពុជា។

មតិអ្នកជំនាញ៖ “ក្នុងស្ថានភាពដែលច្រកសមុទ្រ Hormuz ត្រូវបានរឹតបន្តឹង កម្ពុជាមិនអាចអង្គុយរង់ចាំសំណាងបានទេ។ ការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធប្រេងកាតនៅពេលនេះ គឺជាខែលការពារសេដ្ឋកិច្ចជាតិពីការរង្គោះរង្គើនៃសង្គ្រាមនៅមជ្ឈិមបូព៌ា។”

សម្រាប់សហគ្រាសខ្នាតតូច និងមធ្យម (SME) ភាពជោគជ័យនៃគម្រោងឆ្នាំ២០២៩ នឹងក្លាយជាដំណឹងល្អបំផុត។ នៅពេលកម្ពុជាអាចចម្រាញ់ប្រេងបានដោយខ្លួនឯង ថ្លៃអគ្គិសនី និងថ្លៃដឹកជញ្ជូននឹងមានស្ថិរភាព ដែលជាកត្តាជំរុញឱ្យផលិតផលខ្មែរមានសមត្ថភាពប្រកួតប្រជែងខ្ពស់នៅលើទីផ្សារតំបន់។

SME ASIA នឹងបន្តតាមដានព័ត៌មាននេះយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ដើម្បីផ្តល់បច្ចុប្បន្នភាពដល់ម្ចាស់អាជីវកម្មទាំងអស់។